نوشته شده توسط : ali
در ابتدا مهارت های حرکتی بزرگ رشد پیدا میکنند. به همین خاطر است که بچه های ۲، ۳ و ۴ ساله علاقه ی بیشتری به دویدن، پریدن،رسیدن به هدف و جنب و جوش دارند تا یکجا نشستن...

بچه های پیش دبستانی سرشار از انرژی و شور هستند. این وضعیت از نظر رشد جسمانی خوب است، زیرا دربرگیرنده ی حرکات متناوب مجموعه عضلات کوچک و بزرگی بوده که عملکرد بهینه ی این بخشهای بدن را موجب می شوند.

در ابتدا مهارت های حرکتی بزرگ رشد پیدا میکنند. به همین خاطر است که بچه های ۲، ۳ و ۴ ساله علاقه ی بیشتری به دویدن، پریدن،رسیدن به هدف و جنب و جوش دارند تا یکجا نشستن و استفاده از عضلات دستشان مثلا برای نقاشی یا بازی با اسباب بازی های کوچک. بنابراین بهتر است که برای هرکدام از این نوع فعالیتها زمانی صرف شود.

در اینجا به برخی روشهایی که میتوانند به رشد جسمانی پیش دبستانی ها کمک کنند اشاره می کنیم :

• پیاده روی خانوادگی. پیاده روی، متناوب دویدن، نرمش و قدم زدن. در حین این کارها میتوانید «هُپ هُپ» بازی کنید یا از برگها و پر پرندگان سرراهتان مجموعه ای جمع کنید. در خانه میتوانید به کمک ساز و دهل و پرچم، رژه ای راه بیاندازید.

• شن بازی. از اسباب بازیهای مخصوص شن بازی استفاده کنید تا مهارتهای دستی بچه ها تقویت شود.

• آب بازی در حیات خلوت. یک استخر پلاستیکی، آبپاش، یا شلنگ آب میتواند شوق آب بازی، دنبال بازی و کشتی را در کودکان بیانگیزد. (همواره در هنگام بازی با آب مراقب کودکان خود باشید)

• در اتاق نشیمن یا حیاط خلوت خانه ی خود میدانی از موانع درست کنید، با کوسنها، کارتن های مقوایی، اسباب بازیها و دیگر وسایل که کودکانتان بتوانند به اطراف دویده و از روی آنها بپرند.

• بازی «مثل چی» را انجام دهید. بچه ها علاقه ی زیادی به حیوانات دارند: «میتونی مثل مرغ راه بری ؟ مثل اسب بتازی ؟ سگ چیکار میکنه ؟» یا کودک  خود را تشویق کنید که مثل هواپیما دور حیاط پرواز کند یا با قایقی فرضی پاروزنان در اتاق بچرخد.

• در روزهای مقرر برای بازی، هر بار بازی جدیدی را معرفی کنید. مثلا گرگم به هوا بازی کنید.

• توپ بازی کنید. بازیهایی که شوت زدن، پرتاب و گرفتن توپ دارند تمرین خوبی هستند. سعی کنید خودتان زیاده از حد در گیرو بند قواعد مدارس پیش دبستانی گرفتار نشوید.

• همراه با موسیقی برقصید. کودک خود را در معرض موسیقی های مختلف قرار دهید. ساز زدن روندِ رشد جسمانی را نیز تسهیل میکند. یا ریتم های آشنا را با حرکات جسمی بیامیزید، شعرهایی مثل «یه توپ دارم قلقلیه». آوازهای آشنای بسیاری هستند که به تقویت مهارت های حرکتی کمک می کنند.

• طنابی روی زمین قرار دهید. و وانمود کنید که طناب بندبازی یا تکه پارهای از یک کشتی غرق شده ی دزدان دریایی است تا کودکان سعی کنند تعادل خود را روی آن حفظ کنند.

• شستشوی اتومبیل، موتور، یا سگ. هرکاری که با آب و کف سرو کار داشته باشد، پرانرژی و جالب است. حباب درست کنید و به کودک خود بگویید آنها را بگیرد.

• بازیهای دوران کودکی خود را به آنها یاد بدهید. همه ی آنها برای بچه ها تازگی دارد. مثل «گل یا پوچ» یا «هفت سنگ»

• یک نمایش عروسکی راه بیاندازید. عروسک های انگشتی یا جورابی درست کنید، یا به کمک عروسکهای اسباب بازی، پشت یک مبل نمایشی ترتیب دهید.

• به طرق مختلف مهارت های حرکتی را پرورش دهید و از میزِ کار جدا شوید. به کودک خود کمک کنید تا با گچ یک روستا بکشد یا به کمک تکه ای چوب دنبال نوشته ها و رد خط ها در بیرون یا داخل خانه بگردید.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 534
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
مسلماً باید قبل از تولد، کودک را آماده کنیم و اطلاعاتی در این باره به وی بدهیم. بهترین زمان اطلاع رسانی ماه آخر حاملگی است

چگونه رفتارهای بد ناشی از شنیدن خبر تولد فرزند جدید را در فرزند اول کم کنیم؟
مسلماً باید قبل از تولد، کودک را آماده کنیم و اطلاعاتی در این باره به وی بدهیم. بهترین زمان اطلاع رسانی ماه آخر حاملگی است. با عبارتی این چنین می توان شروع کرد:

« تو تنهایی و هم بازی نداری( یا مثلاً برادر و خواهر نداری) و قرار است مادر برای تو یک خواهر یا برادر کوچک بیاورد. فعلاً او در شکم مادر است و تو را دوست دارد. می خواهد با تو بازی کند. از تو خیلی کوچک تر است. به کمک تو نیاز دارد.»

- بهتر است از کودک بخواهیم که شکم مادر را لمس و حرکات جنین را احساس کند و با گوش بدون واسطه یا با گوشی صدای جنین را بشنود.

- به سؤالات کودک دراین باره پاسخ داده شود.

- تأکید شود بر توانایی های برتر کودک نسبت به نوزاد، مثل توانایی حرف زدن، راه رفتن، توالت رفتن و هر غذایی را خوردن.( نوزاد فقط شیر می خورد و نمی تواند ازجای خود بلند شود و ...)

- قبل از تولد یک عروسک به کودک بدهید و اظهار کنید که آن کوچولو که در شکم مادر است شبیه این عروسک است، و از کودک بخواهید که خودش را به او معرفی کند.

- عکس های سونوگرافی از جنین را به کودک نشان دهید.

- کتاب هایی با کودک بخوانید که در مورد زایمان، تولد، نوزاد و ... باشند.

- وقتی مادر در بیمارستان برای زایمان بستری شد، یک هدیه تهیه کنید و وقتی که مادر از بیمارستان به منزل آمد آن هدیه را از طرف نوزاد به کودک بدهید.

- با کودک به اسباب بازی فروشی بروید تا به انتخاب خودش یک عروسک یا هدیه ی دیگری برای نوزاد انتخاب کند و به نوزاد هدیه دهد و در یک مکان مناسب که در معرض دید باشد در اتاق نوزاد قرار دهید.

- گفت و گو و پاسخ به سؤالات کودک را فراموش نکنید.

با وجود همه ی این مسائل گاهی حسادت به وجود می آید که این حسادت ممکن است عواقب خطرناکی داشته باشد.

کودک به ظاهر ابراز علاقه می کند ولی به محض تنها شدن، ممکن است نوزاد را اذیت کند، لذا هیچ وقت نباید کودک را با نوزاد تنها گذشت

و در صورت اذیت و آزار، کودک را تنبیه نکنید چون هرگونه تنبیه در این ارتباط، حسادت کودک را بیش تر می کند. دوباره لازم است به توانایی های وی اشاره کنید. مثلاً:

- تو می توانی هر غذایی بخوری، ولی او فقط باید شیر بخورد.

دوست داری تو هم مثل او فقط شیر بخوری؟ آن وقت شکلات، بستنی و ... را نمی توانی بخوری.

- تو می توانی راه بروی، این طرف و آن طرف بروی، ولی او باید بخوابد و اگر خواست برود باید او را بغل کرد.

- او نمی تواند به توالت برود و خودش را خیس می کند برای همین مامان او را پوشک می کند، دوست داری تو را هم پوشک کنند؟

- تو می توانی حرف بزنی و شعر بخوانی، ولی او فقط گریه می کند. می خواهی تو هم مثل او حرف بزنی؟

وقتی میهمان می آید توجه همه به نوزاد معطوف می شود، به همین دلیل باید در این وضعیت توجه را به کودک برگردانیم، مثلاً با « تعریف کردن از کارهای خوب او در آن روز».

بعضی بچه ها با تولد فرزند جدید دچار شب ادراری، بهانه گیری و بدخلقی می شوند؛ نباید در قبال این مسائل، کودک را تنبیه کنیم بلکه باید با مشاوره اقدام به درمان کرد.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 472
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
پرانتزی بودن پای نوزاد در بدو تولد به علت شکل قرار گرفتن وی در شکم مادر است. این وضعیت با رشد بچه کمتر شده بطوریکه در سن 18 ماهگی پاهای بچه تقزیباً مستقیم میشوند. بعد از آن بتدریج انحراف برعکس میشود یعنی پاها به سمت بیرون متمایل میشوند

پای پرانتزی تقریباً در همه بچه ها به درجات مختلف وجود دارد بطوریکه اگر بچه زیر 18 ماه پای پرانتزی نداشته باشد تا حدودی غیر طبیعی است. به این وضعیت ژنوواروم Genu varum هم میگویند.

در طول رشد زانو چگونه تغییر میکند
پرانتزی بودن پای نوزاد در بدو تولد به علت شکل قرار گرفتن وی در شکم مادر است. این وضعیت با رشد بچه کمتر شده بطوریکه در سن 18 ماهگی پاهای بچه تقزیباً مستقیم میشوند. بعد از آن بتدریج انحراف برعکس میشود یعنی پاها به سمت بیرون متمایل میشوند بطوریکه وقتی زانو ها را به هم میچسبانیم مچ پاها از هم قدری فاصله میگیرد. شکل اندام های تحتانی در این سنین به شکل حرف X انگلیسی درمیاید. این وضعیت در سنین 4-3 سالگی به حداکثر میرسد و در سنین 6 سالگی اندام های تحتانی شروع به صاف شدن کرده و بتدریج شکل اندام های یک فرد بالغ را به خود میگیرند. تمام اینها سیر طبیعی رشد انسان هستند و اگر بچه شما انطور است طبیعی بوده و نیاز به درمان ندارد.

 پای پرانتزی گاهی بدنبال بیماری های خاص ایجاد میشود
ولی گاهی پای پرانتزی بعلت یک بیماری و یک اختلال ایجاد میشود. بیماری بلانت Blount disease یکی از این بیماریها است که کودکان نوپا را مبتلا میکند و موجب میشود رشد ساق در قسمت های بالای درشت نی دچار اختلال شود. در این بیماری حتی در سه سالگی هم پرانتزی شدن پا بهتر نشده بلکه پیشرفت میکند. این بیماری نیاز به درمان دارد. اگر زود تشخیص داده شود ممکن است درمان با یک بریس کفایت کند. اگر درمان با بریس موفقیت آمیز نبود ممکن است برای ممانعت از پیشرفت بیماری نیاز باشد تا از عمل جراحی استفاده شود.

 این بیماری ممکن است در بچه های در سنین بلوغ هم ایجاد شود. این بچه ها معمولاً چاق هستند و معمولا درمان با بریس در این گروه سنی موفقیت آمیز نبوده و این بیماران معمولاً نیاز به عمل جراحی دارند.
گاهی پای پرانتزی در کودکان نوپا به علت بیماری های متابولیکی مثل راشیتیسم ایجاد میشود. این بیماری معمولاً به علت کمبود ویتامین D در غذا ایجاد میشود. البته علت راشیتیسم گاهی عدم توانایی بدن در جذب و یا سوخت و ساز ویتامین D است. این بیماران هم معمولا برای اصلاح تغییر شکل اندام پایینی شان نیاز به عمل جراحی دارند.

• اگر پاهای بچه بعد از سن 24 ماهگی همچنان پرانتزی است
• شدت پرانتزی بودن زیاد است
• شدت پرانتزی بودن در طرف بیش از طرف دیگر است
باید به پزشک مراجعه کنید.

 ژنو والگوم به چه درمانی نیاز دارد
پای به شکل X را ژنو والگوم Genu valgum میگویند. این وضعیت در بچه ها نیاز به درمان ندارد چون با بالا رفتن سن خودبخود خوب میشود. در صورت شدید بودن ژنووالگوم که حتی تا سنین 11-10 سالگی خوب نشده است ممکن است نیاز به عمل جراحی وجود داشته باشد. گاهی ژنو والگوم به علل بیماری هایی مانند راشیتیسم یا بعضی بیماری های مادرزادی بوجود میاید که برحسب مورد پزشک معالج اقدام به درمان آنها میکند.

مطالب مرتبط
 


:: بازدید از این مطلب : 549
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
رفلاکس زمانی روی می‌دهد که شیری که کودک نوشیده و قورت داده است دوباره در مری بالا می‌آید یا به دهان او باز می‌گردد.

رفلاکس زمانی روی می‌دهد که شیری که کودک نوشیده و قورت داده است دوباره در مری بالا می‌آید یا به دهان او باز می‌گردد. فرقی هم ندارد که نوزاد از سینه مادر شیر می‌نوشد یا شیرخشک به او داده می‌شود. هر دو کودک، مستعد مبتلا شدن به این عارضه هستند.

اسیدی که در معده کودکان وجود دارد به هضم غذای آنها کمک می‌کند. همان‌طور که سوزش معده و اصطلاحا ترش‌کردگی در بزرگسالان موجب ناراحتی است، کودکان نیز در نتیجه این برگشت غذایی اذیت می‎‌شوند.

البته تنها خوبی رفلاکس این است که خیلی سریع و خودبه‌خود برطرف می‌شود. این مشکل در کودکان بسیار عادی است و نمی‌توان آن را نشانه هیچ‌نوع بیماری به‌شمار آورد. تقریبا نیمی از نوزادان در سه ماه نخست زندگی، یک یا دوبار در روز دچار رفلاکس معده می‌شوند.

درصد بسیار کمی از نوزادان دچار رفلاکس مزمن هستند که برای آنها مشکل ایجاد می‌کند.

چگونه متوجه شویم نوزاد رفلاکس دارد؟

نوزادان در نتیجه رفلاکس، شیری که خورده‌اند را بالا می‌آورند. یا چندین بار استفراغ‌ می‌کنند. یا حتی سرفه و سکسکه را نیز می‌‌توان به عنوان نشانه‌های رفلاکس نام برد. اما همه این مسایل کاملا طبیعی هستند و نیازی نیست نگران باشید. فقط همیشه دستمالی در دسترس داشته باشید که اطراف دهان او را پاک کنید.

چه چیزی موجب رفلاکس می‌شود؟

این را همه می‌دانید که لوله ارتباطی معده و دهان، مری است. در بدن، در جایی که مری و معده به یکدیگر می‌رسند، یک حلقه ماهیچه‌ای (دریچه) وجود دارد. هنگامی که نوزاد شیر می‌نوشد، این دریچه‌ی ماهیچه‌ای باز و پس از عبور غذا دوباره بسته می‌شود تا غذا را در معده نگه دارد. در نوزادان چون هنوز این دریچه به طور کامل رشد نکرده است و کامل نیست، نمی‌تواند به‌خوبی این وظیفه را انجام دهد. به‌همین دلیل، بیشتر نوزادان دایم در حال رفلاکس معده هستند.

هنگامی که معده نوزاد پر می‌شود، بقیه شیر یا غذایی که نوشیده دوباره به مری و دهان او باز می‌گردد.

استفراغ یا قی کردن نوزادان می‌تواند به دلایل زیر باشد:

•    مری باریک و کوتاهی دارد.

•    سیستم گوارشی او کند است و طول می‌کشد  تا شیر از معده وارد روده کوچک بشود.

•    لوله مری و معده او هنوز به رشد کامل نرسیده‌اند.

ظرفیت معده نوزادان چند روزه به اندازه یک تیله کوچک است. در روز سوم، گنجایش آن به اندازه تیله بزرگ افزلیش می‌یابد. در روز دهم، به اندازه یک توپ پینگ-پونگ رشد می‌کند و بزرگ می‌شود. دریچه مری و معده نیز در طول این زمان قوی‌تر می‌شود. به این مفهوم که هر چه این اندام بیشتر رشد می‌کنند و قوی‌تر می‌شوند، مشکل رفلاکس نوزادان نیز کم‌تر می‌شود. در حدود ماه‌های 10 تا 12، فقط 5 درصد از کودکان دچار رفلاکس می‌شوند.

البته گاهی مشکل رفلاکس در کودکان در نتیجه ضعیف بودن عملکرد سیستم گوارشی است. در این مواقع، غذا برای مدت طولانی در معده باقی می‌ماند و دلیل آن نیز می‌تواند در نتیجه حساسیت به شیر گاو یا عدم پذیرش آن توسط بدن کودک باشد.

چگونه می‌توان از رفلاکس جلوگیری کرد؟

اگر رفلاکس نوزاد کم و معمولی است، خوب غذا می‌خورد و مورد دیگری برای نگرانی وجود ندارد، شاید راه‌کارهای زیر بتوانند کمک‌کننده باشند:

در حالت عمودی به کودک شیر بدهید.

پس از هر بار شیر دادن، حدود 20 تا 30 دقیقه کودک را در حالت عمودی در آغوش نگه‌دارید.

ترجیحا به مقدار کم اما وعده‌های بیشتر به نوزاد شیر بدهید.

اگر با شیشه کودک را تغذیه می‌کنید، هر دو سه دقیقه یک‌بار در میان شیرنوشیدن، اجازه دهید بادگلو کند. در ضمن، مطمئن شوید که سوراخ نوک پستان خیلی باز نیست. اگر این‌طور باشد شیر با مقدار و سرعت بیشتر وارد دهان نوزاد می‌شود و می‌تواند موجب رفلاکس بشود.

چه زمانی رفلاکس نگران‌کننده است و باید کودک را نزد پزشک ببریم؟

همان‌طور که قبلا نیز اشاره کردیم، برگرداندن مقدار کمی شیر پس از هر تغذیه کاملا طبیعی است. اما اگر موارد زیر را در فرزند خود مشاهده کردید، حتما با پزشک کودک در میان بگذارید:

•    داشتن رفلاکس‌های مداوم و پی‌درپی

•    بداخلاقی در طول شیر نوشیدن یا پس از آن، گریه و خم کردن کمر

•    قی کردن‌های پی‌درپی و به مقدار زیاد دست‌کم دوساعت پس از هر بار شیر نوشیدن

•    امتناع از شیر نوشیدن اما مکیدن پستانک (اگر استفاده می‌کنید)  

هنگامی که نوزاد را برای رفلاکس نزد پزشک می‌برید، موارد زیر را در ذهن داشته باشید تا بتوانید پاسخ‌های درست به پزشک بدهید:

•    چه مواقعی نوزاد شیر می‌نوشد

•    نوزاد چه مواقعی اصولا گریه می‌کند

 این اطلاعات به پزشک کمک می‌کند تا بتواند تشخیص دهد آیا کودک مشکلات دیگری نیز دارد یا خیر.

آیا برای رفلاکس درمانی وجود دارد؟

اگر رفلاکس معده نوزاد شما شدید است احتمالا پزشک موارد زیر را توصیه خواهد کرد.

اضافه کردن غلیظ‌کننده به شیر

می‌توانید با اضافه کردن غلیظ‌کننده به شیر مادر یا شیرخشک به مدت دو هفته تا اندازه‌ای از رفلاکس معده جلوگیری کنید. البته این کار را نباید سرخود انجام داد و حتما باید با تجویز پزشک آن را استفاده کنید. داروخانه‌ها نیز بدون نسخه آن را عرضه نمی‌کنند.

قطع کردن شیر گاو

نشانه‌های حساسیت به شیر گاو بسیار مشابه نشانه‌های رفلاکس است. تا 40 درصد از موارد همین حساسیت به شیر گاو موجب ایجاد رفلاکس می‌شود. مادرانی که از سینه خود به نوزاد شیر می‌دهند، احتمالا باید نوشیدن شیر گاو یا غذاهایی  که حاوی شیر گاو است را از برنامه غذایی خود حذف کنند. اگر کودک شیر خشک مصرف می‌کند، از پزشک بپرسید که آیا می‌توان به مدت دو هفته از شیر ضدحساسیت‌زا برای نوزاد استفاده کرد؟

مصرف داروی ضداسید مخصوص نوزادان

اگر موارد مذکور چاره‌ساز نبودند، ممکن است پزشک برای نوزاد، داروی ضد اسید معده تجویز کند. البته این دارو تضمینی برای درمان رفلاکس به شمار نمی‌رود.  

اگر از سینه به نوزاد شیر می‌دهید، می‌توانید شیر را بدوشید و در شیشه بریزید و با داروی ضد حساسیت آن را مخلوط کنید. برای آگاهی از میزان درست و دقیق این دارو، روی بسته‌بندی آن را با دقت بخوانید.

احتمال دارد کودک برای موارد زیر نزد پزشک متخصص کودکان فرستاده شود:

•    آشکار نبودن دلیل رفلاکس معده کودک

•    مشاهده خون در استفراغ‌های کودک – که احتمالا شبیه دانه قهوه دیده می‌شوند.

•    کم‌خونی کودک

•    سرفه‌های دایمی و عفونت‌های دایمی سینه کودک

•    رشد وزن کودک طبیعی نیست.

•    کودک در قورت دادن شیر مشکل دارد.

هه موارد ذکر شده بسیار نادر هستند. اما اگر هر کدام از آنها را در نوزاد خود مشاهده کردید، حتما با پزشک متخصص در میان بگذارید.
 
چگونه می‌توان با رفلاکس کنار آمد؟

رفلاکس نوزادان برای والدین نیز خسته‌کننده است. دایم باید دستمال دستشان باشند و اطراف دهان کودک را پاک و لباس‌هایش را تعویض کنند. تکرار این مساله نیز باعث می‌شود تا تصور کنند همیشه در خانه و لباس‌ها و حتی بدن خودشان بوی شیر ترشیده می‌دهد که حس خوبی ندارد.

برای راحت کنار آمدن با رفلاکس می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

•    در خانه همیشه زیرپوش تن نوزاد کنید تا شستن آنها آسان باشد. این لباس ها قیمت ارزان‌تری هم دارند و می‌توانید به تعداد زیاد تهیه و کار خودتان را راحت کنید.

•    فقط یک مبل یا کاناپه را برای شیر دادن به نوزاد انتخاب و مشخص کنید. روی آن پارچه بیندازید که پس از کثیف شدن، بتوانید راحت آن را بشویید. یک گزینه جایگزین نیز داشته باشید تا در طول خشک شدن یکی، پارچه دیگری در دسترس باشد.

•    روی صندلی ماشین یا کالسکه نوزاد نیز یک لایه کاور قابل شست‌وشو بکشید که به‌راحتی قابل تعویض و قابل شست‌وشو باشد.

•    برای جلوگیری از کثیف و لک شدن تودوزی ماشین، در قسمتی که صندلی کودک قرار دارد، یک لایه پارچه محافظ روی صندلی بکشید.

•    در ساک کودک همیشه چند دست لباس معمولی، تاپ یا بلوز برای خودتان و دستمال نرم همراه داشته باشید. کیسه پلاستیکی نیز به همراه داشته باشید تا لباس‌های کثیف را داخل آن قرار دهید.

•    تا حد امکان، لباس‌های سفید و روشن بپوشید تا لکه‌های شیری که نوزاد بالا آورده است خیلی دیده نشوند و منظره بدی روی لباس شما ایجاد نکنند.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 514
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
به هر دلیلی که جدا شده اید ،بعد از طلاق شما و همسرتان باید کمک کنید که فرزندانتان با شرایط جدید به بهترین وجه کنار بیایند و حتی در این شرایط هم خانواده ای موفق داشته باشید

به هر دلیلی که جدا شده اید ،بعد از طلاق شما و همسرتان باید کمک کنید که فرزندانتان با شرایط جدید به بهترین وجه کنار بیایند و حتی در این شرایط هم خانواده ای موفق داشته باشید.

وقتی بچه ها یکی از والدین خود را بر اثر طلاق از دست می دهند و یا وقتی پدر و مادرشان با فرد جدیدی ازدواج می کند مشکلات و مسایلی برایشان پیش می آید .

بچه ها در هر شرایطی بچه اند و شما نباید فکر کنید که اگر به تنهایی تربیت فرزندانتان را به عهده گرفته اید یا همسری دارید که بود و نبودش فرقی نمی کند، در چنین شرایطی شیوه ها و ابزارهای فرزند پروری و زندگی خانوادگی فرق می کند. در چنین شرایطی فقط مشکلات بیشتری وجود دارد و مشکلات بیشتر نیازمند ابزارهای بیشتری می باشد.

در این وضعیت اقدامات خاصی را باید انجام دهید. واکنش کودکان به مسایلی چون طلاق و جدایی و ازدواج مجدد ، متفاوت است  اما این مسائل از نظر روانی برای آن ها آسیب زا هستند . ممکن است آن ها نگران باشند که مبادا پدر یا مادرشان رهایشان کند و این مسئله ممکن است در قالب وابستگی شدید و یا پرخاشگری ناشی از خشم بروز کند. نباید از این گونه عکس العمل ها ناراحت شوید ، بلکه به جای آن بهتر است به علت آن ها توجه کرده و با فرزندانتان همدلی کنید.

مسائل و مشکلات شما هر چه که باشد ، برای فرزندانتان ایجاد مشکل خواهد کرد و نیاز های بسیار مهم آن ها را بدون پاسخ خواهد گذاشت.  پس ناچارید به نیاز های فرزندانتان توجه و آن ها را برآورده کنید. اگر در این دوره زمانی به نیازهای فرزندانتان توجه کرده و نسبت به آن ها حساس باشید بهتر می توانید آن ها را برآورده کنید. مهم ترین نیازهای فرزندان در این دوره عبارتند از:

- پذیرش
پذیرش بزرگ ترین نیاز فرزندان شماست به ویژه اگر سنشان پایین باشد. آن ها به شدت در پی کسب تایید هستند زیرا احساس تعلق به خانواده در آن ها از بین رفته است.

- احساس امنیت خاطر
به فرزندانتان اطمینان دهید که با وجود از هم پاشیدگی خانواده خللی در مراقبت و حمایت از آن ها پیش نمی آید. رفتار شما تاثیر گذار تر از گفتارتان است. پس برای این که آن ها باور کنند که وضعیتشان تغییری نکرده سعی کنید روند معمول زندگی تان را حفظ کنید ، مثل قبل به امور تحصیلی آن ها رسیدگی کنید و بگذارید مثل قبل با دوستانشان ارتباط داشته باشند.

- رهایی از احساس گناه یا سرزنش خود به خاطر طلاق والدین
کودکان خود را در طلاق والدین مقصر می دانند زیرا فکر می کنند که بدرفتاری کرده اند و تصور می کنند که جدایی والدینشان ، تنبیهی است به خاطر این بدرفتاری. به فرزندانتان اطمینان دهید که در جریان طلاق ، آن ها بی تقصیرند.

واکنش کودکان به مسایلی چون طلاق و جدایی و ازدواج مجدد ، متفاوت است اما این مسائل از نظر روانی برای آن ها آسیب زا هستند . ممکن است آن ها نگران باشند که مبادا پدر یا مادرشان رهایشان کند و این مسئله ممکن است در قالب وابستگی شدید و یا پرخاشگری ناشی از خشم بروز کند

- نیاز به داشتن پدر یا مادری استوار که توانایی اداره امور را داشته باشد
شما باید در نظر فرزندانتان بهترین باشید. آن ها را از توانمندی و توانایی تان برای اداره امور مطمئن کنید. با این کار آن ها دوباره آرامش خود را بدست می آورند، پس به آن ها نشان دهید که فرد قوی و انعطاف پذیری هستید.

- نیاز به بچگی کردن
درمان دردهای شما وظیفه فرزندانتان نیست. اغلب اوقات ، بچه ها وقتی والینشان با بحران مواجه می شوند نقش محافظ یا ناجی آن ها را ایفا می کنند. یک لحظه فکر کنید که آیا اگر لحظه زندگی شما به عهده بچه هایتان گذاشته شود به آن ها فشار نمی آید؟!

همیشه باید دو قاعده اصلی را به ویژه در مواجهه با بحران ها رعایت کنید:

* فرزندانتان را درگیر موقعیت هایی که از عهده کنترل آن ها بر نمی آیند نکنید.

* از فرزندانتان توقع نداشته باشید که با مسایل بزرگ تر ها درگیر شوند.

- ثبات در زندگی
مثل قبل به تربیت فرزندان ادامه دهید . الان فرزندانتان بیش از هر زمان دیگری به ثبات در جنبه های مختلف زندگی شان نیاز دارند.آن ها باید بفهمند که زندگی همچنان ادامه دارد و آن ها هنوز بخشی از آن هستند.

هدف کلی شما باید برآورده کردن تمامی این نیازها و کاستن از تاوانی باشد که فرزندتان باید به خاطر شما و همسر سابقتان که قادر به حفظ زندگی زناشویی خود نبوده اید بپردازند.

 
مطالب مرتبط

 



:: بازدید از این مطلب : 799
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
در حدود نیمی از زنان از رژیم های غذایی با کیفیت پایین پیروی می کنند.


یکی از ضروری ترین نیازهای مادر در دوران بارداری، داشتن یک رژیم غذایی سالم و مناسب است تا از افزایش گلوکز و انسولین کودک جلوگیری کند. افزایش گلوکز و انسولین از نشانه های ابتلا به دیابت و سندرم متابولیک هستند. مطالعات نشان می دهند که بر خلاف باور عمومی، مادر باردار لازم نیست به اندازه دو نفر غذا بخورد. کیفیت رژیم غذایی مادر در دوران بارداری نقش مهمی در رشد جنین و همچنین سطح گلوکز و انسولین کودک بعد از تولد ایفا می کند.

بر اساس تحقیقات رژیم غذایی غنی از چربی در دوران بارداری منجر به دیابت در کودک می شود حتی اگر مادر، مبتلا به دیابت و چاقی نباشد. به این معنی که سطح گلوکز و انسولین خون کودک بالا بوده و مقاومت انسولین نیز در او مشاهده می شود. رژیم غذایی نامناسب مادر، تکامل پانکراس (لوزالمعده) جنین را تحت تاثیر قرار می دهد. پانکراس مسئول تولید هورمون انسولین در بدن است.

از سوی دیگر زمانی که مادر باردار به اندازه کافی مواد غذایی مصرف نکند، ذخایر گلوکز بافت های جنین کاهش می یابند تا مقدار کافی از این قند در اختیار مغز قرار گیرد. این رویداد منجر به کاهش رشد جنین می شود. در صورتی که مادر به میزان کافی انرژی دریافت کند، میانگین وزن نوزاد در هنگام تولد 3.3 تا 3.5 کیلوگرم خواهد بود.

پژوهشگران معتقدند که در حدود نیمی از زنان از رژیم های غذایی با کیفیت پایین پیروی می کنند که سرشار از منابع حیوانی و چربی های اشباع و فاقد کربوهیدرات ها، سبزیجات و منابع گیاهی است. همچنین بیش از یک سوم زنان عادت های غذایی نامناسب داشته و این عادات را در دوران بارداری نیز ترک نمی کنند. لازم است به مادران آگاهی داده شود که در دوران بارداری رژیم غذایی مناسب و سالم داشته باشند که حاوی همه گروه های غذایی به میزان کافی باشد. برای دستیابی به این هدف بهتر است که از یک متخصص تغذیه کمک گرفته شود.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 538
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 3 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
دندان های کودکان با نوشیدن سه دسته از نوشیدنی های پرطرفدار به طور شدیدی خراب می شوند و آسیب آنها برای دندان های کودک یک آسیب مادام العمر محسوب می شوند.

دندان های کودکان با نوشیدن سه دسته از نوشیدنی های پرطرفدار به طور شدیدی خراب می شوند و آسیب آنها برای دندان های کودک یک آسیب مادام العمر محسوب می شوند که در ادامه با آنها بیشتر آشنا می شوید.

طبق نتایج مطالعه‌ای جدید  والدین باید از خطرات نوشیدنی‌های ملایم، آبمیوه‌ها، نوشیدنی‌های ورزشی و دیگر آشامیدنی‌هایی که خاصیت اسیدی دارند آگاه باشند آن‌ها سه عامل تهدیدکننده و آسیب مادام‌العمر برای دندان‌های کودکان محسوب می‌شوند.

به نقل از med india این اولین بار است که محققان توانسته‌اند نشان دهند که ترشی در همان 30 ثانیه اول برخورد مایع اسیدی با دندان می‌تواند آسیب همیشگی به همراه داشته باشند. نوشیدنی‌های اسیدی در ترکیب با دندان قروچه شبانه و رفلاکس معده می‌تواند منجر به آسیب بزرگ و برگشت‌ناپذیری به دندان کودکان شود.

دندان کودک

آسیب ها و ساییدگی دندانی مسئله رو به رشد امروز است که اغلب تنها پس از گذاشتن روکش دندان بروز می‌کند. برخی از این سایش‌ها ممکن است به تهدیدی برای بهداشت دندان منجر شود که نیازمند ترمیم سراسری، اما با مداخله اندکی قابل‌پیشگیری است.

این تحقیق نشان می‌دهد که آسیب مداوم به مینای دندان در همان 30 ثانیه اول اتفاق می‌افتد که نکته مهمی است و پیشنهاد می‌شود که از چنین نوشیدنی‌هایی باید دوری کرد.

باید بدانید که در صورت مصرف نوشیدنی‌های اسیدی نمی‌توان گفت به‌سادگی با شستن دندان‌ها در یک ساعت یا 30 دقیقه پس از استفاده مشکل رفع خواهد شد بلکه آسیب قبل از آن اتفاق افتاده است. بنابراین توصیه می‌شود که کودکان به‌جای نوشیدن آب‌میوه از میوه‌های تازه استفاده کنند. هرچند آن‌ها به‌طور طبیعی اسیدی هستند اما با داشتن اسیدهای غذایی اضافی در خود گزینه مناسب‌تر و سالم‌تری هستند.

یک نکته مهم این است که برقراری توازن میان اسیدها در یک‌دهان سالم است. اگر این توازن به نفع اسیدها به هم بخورد صرف‌نظر از نوع اسید آسیب دندان شروع‌شده است.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 644
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کبد نوزاد پس از 6 ماهگی در برخورد با داروهای بیهوشی مانند یک فرد بزرگسال عمل می‌کند.

متخصص کلیه و مجاری ادرار از یک عارضه مادرزادی برای نوزادان پسر سخن گفت که غفلت والدین و درمان نشدن آن تا قبل از یک سالگی موجب ناباروری و عقیم شدن آنها می‌شود.

علی حمیدی مدنی متخصص کلیه و مجاری ادرار تصریح کرد: عارضه بیضه نزول نکرده یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های مادرزادی در پسربچه‌هاست که باید حتماً تا یکسالگی درمان شود. وی خاطرنشان کرد: به طور معمول 34 نفر از هر 1000 نوزاد یا به عبارتی 3.4 درصد پسر بچه‌هایی که به دنیا می‌آیند در بدو تولد با این عارضه همراه هستند که هرچه وزن یک نوزاد پسر در بدو تولد کمتر باشد یا به شکل نارس به دنیا آمده باشد شانس اینکه این اتفاق در وی روی دهد بیشتر خواهد بود.

حمیدی مدنی افزود: در اکثر قریب به اتفاق نوزادانی که به این عارضه مبتلا هستند طی 3 تا 6 ماه اول پس از تولد به خودی خود همزمان با رشد و تکامل نوزاد بیضه پایین می‌آید و چنانچه در پسر بچه‌ای در پایان اولین سال تولد پایین نیامد نیاز به درمان برای اصلاح این ناهنجاری وجود دارد.
این متخصص کلیه و مجاری ادرار افزود: زمانی که نوزاد در دوره جنینی در داخل رحم مادر به سر می‌برد بیضه‌ها در داخل شکم و در مجاورت کلیه‌ها قرار گرفته‌اند و به مرور زمان با بالا رفتن سن کودک، کلیه‌ها به سمت بالا صعود کرده تا در موقعیت طبیعی خود قرار گیرند و از همسایگی کلیه‌ها جدا شده و در مسیری طبیعی وارد لگن می‌شوند سپس در کشاله ران وارد کانال‌های این‌گوی‌نال می‌شوند تا از این مسیر وارد کیسه شوند.

وی گفت: به دلایل متعدد که معمولاً هورمونی هستند در مواردی سیر حرکت آن به سمت پایین با توقف روبرو می‌شود و کودک به دنیا آمده دارای یک بیضه در کیسه خواهد بود یا هیچ بیضه‌ای در کیسه نخواهد داشت. چنانچه سن کودک به یک سال تمام برسد و بیضه در داخل کیسه قرار نگرفته باشد نیازمند درمان قطعی است.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار در توضیح علل نیاز به درمان این عارضه گفت: از 1.5 سالگی به بعد تغییرات غیر قابل بازگشت در سلول‌های بیضه نزول نکرده اتفاق می‌افتد و این تغییرات در آینده ریسک ناباروری پسران را افزایش خواهد داد. حمیدی مدنی خاطرنشان کرد: چند عارضه ممکن است در رابطه با این عارضه روی دهد که یکی افزایش ریسک پیچ‌خوردگی طناب بیضه است. این یک پروسه بسیار حاد و دردناک است و یک زمان طلایی 4 تا 6 ساعته دارد که در صورت عدم تشخیص درست و اصلاح نشدن این عارضه، بیضه از بین خواهد رفت و در عارضه بیضه‌ نزول نکرده این اتفاق بیشتر روی خواهد داد.
وی افزود: عارضه دومی که این کودکان را تهدید می‌کند افزایش ریسک ابتلا به سرطان بیضه است یعنی این افراد حدوداً 6 تا 8 برابر جمعیت عادی و به قول برخی 10 تا 12 برابر جمعیت عادی ریسک ابتلا به سرطان خواهند داشت چرا که این افراد به طور مادرزاد دارای ساختمان جنسی مختلی هستند.
این متخصص کلیه و مجاری ادرار افزود: عارضه سوم که این کودکان را تهدید می‌کند ناباروری است که این عارضه در شکل بیضه‌های نزول نکرده یکطرفه از سایر افراد نرمال جامعه خیلی بیشتر نیست ولی در شکل دو طرفه چنانچه بیضه‌ها نزول نکرده باشند در 50 درصد موارد ممکن است باعث ناباروری در فرد شود.

حمیدی مدنی افزود: از آنجا که تغییرات غیرقابل بازگشت در سلول‌های زایا در این عارضه از 1.5 سالگی روی می‌دهد نباید پسربچه‌ای 1.5 ساله درمان نشده بماند، به همین علت در تمام مکاتب علمی دنیا توصیه می‌شود زمانی که با پسربچه دارای بیضه نزول نکرده روبرو می‌شوند که 6 ماه اول تولد را سپری کرده است، درمان‌ها باید شروع شود به نوعی که تا پایان سال اول تکلیف این بیماری روشن شده باشد که جراحی این کار را انجام می‌دهد. این متخصص کلیه و مجاری ادراری تأکید کرد: باید با استفاده از جراحی، آن را پایین آورد. گاهی ممکن است طناب بیضه کوتاه باشد که در این صورت درمان و جراحی در دو مرحله صورت می‌گیرد یعنی یک عمل جراحی را به سنین بالاتر موکول می‌کنیم و آن را پایین می‌آوریم. وی گفت: در کل باید در پایان اولین سال تولد جراحی انجام شده باشد و این بیضه در موضع طبیعی خود در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

حمیدی مدنی افزود: بیضه‌ها در پستانداران و موجودات خونگرم در داخل شکم قرار دارند اما در انسان در داخل کیسه‌ای در خارج بدن قرار دارند زیرا دمای داخل کیسه یک درجه سانتیگراد نسبت به دمای مرکز بدن پایین‌تر است و به عبارتی دیگر کیسه یک درجه خنک‌تر است. این متخصص خاطرنشان کرد: این خنک‌تر بودن عامل کارکرد طبیعی آن است یعنی بعدها که نوزاد بالغ شد و ازدواج کرد در این محیط خنک کار بهتری از نظر اسپرم‌سازی انجام خواهد داد بنابراین وجود آن به داخل کیسه قانون طبیعت است و حتماً بایستی بیضه کودک در یک سالگی در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

حمیدی مدنی گفت: متأسفانه بسیاری از پزشکان و همکاران نگران هستند که بیهوشی ناشی از جراحی برای کودک مضر باشد در حالی که کبد نوزاد پس از 6 ماهگی در برخورد با داروهای بیهوشی مانند یک فرد بزرگسال عمل می‌کند. وی افزود: بنابراین هیچ خطری این کودک را از نظر بیهوشی تهدید نخواهد کرد مگر در مواردی خاص که در این صورت پزشک بیهوشی در صورت وجود بیماری پیشنهاد می‌کند این جراحی در سن بالاتر انجام شود. این متخصص کلیه و مجاری ادرار تأکید کرد: از آنجایی که این جراحی نیازمند بیهوشی است در کمتر از 6 ماهگی این جراحی انجام نمی‌شود زیرا بیهوشی در کودکان زیر 6 ماه به صورت انتخابی مشکلاتی ایجاد می‌کند بنابراین درمان را باید پس از 6 ماهگی تا یک سالگی انجام داد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 510
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
نتایج مطالعات محققان دانشگاه کویینز نشان می‌دهد، کلاس‌های درسی که با خنده، شادی و بازی همراه هستند، از بازدهی بیشتری نسبت به سایر کلاس‌های درس برخوردارند...
 
نتایج مطالعات محققان دانشگاه کویینز نشان می‌دهد، کلاس‌های درسی که با خنده، شادی و بازی همراه هستند، از بازدهی بیشتری نسبت به سایر کلاس‌های درس برخوردارند...

نتایج مطالعات محققان دانشگاه کویینز نشان می‌دهد، کلاس‌های درسی که با خنده، شادی و بازی همراه هستند، از بازدهی بیشتری نسبت به سایر کلاس‌های درس برخوردارند.
محققان "کویینز" از دانشگاه کانادا در جدیدترین مطالعات خود دریافتند که انجام روزانه 4 دقیقه ورزش، بازی یا سرگرمی هایی که با فعالیت های بدنی همراه هستند، می توانند تاثیر به سزایی را در یادگیری دانش آموزان ایفا کنند زیرا دقایقی که به ورزش و بازی پرداخته می شود، نتیجه ای جز کاهش حواس پرتی و جذب توجه دانش آموزان به کلاس درس ندارد.

در این مطالعه دانش آموزان پایه های مختلف بخصوص دوره های دبستان و راهنمایی را مورد مطالعه قرار دادند. دکتر "گارد"، سرپرست این تیم تحقیقاتی می گوید: "در این مطالعه دانش آموزان گروه های سنی مختلفی را مورد بررسی قرار دادیم. دانش آموزانی که در پایه های راهنمایی و دبستان تحصیل می کنند، کمتر به صحبت های معلمان خود توجه می کنند در صورتی که اگر تدریس در قالب بازی، شادی و همینطور فعالیت های فیزیکی باشد نه تنها توجه شاگردان به کلاس درس را افزایش می دهد بلکه در سطح یادگیری آنها نیز تاثیر دارد. در این مطالعه، یک موضوع واحد به دو گروه از دانش آموزان به دو روش مختلف تدریس شد. در روش اول، دروس با کمک فعالیت های فیزیکی، شادی و بازی تدریس شد و در روش دوم نیز به شیوه کاملا معمولی به تدریس پرداخته شد.

نتایج این دو تحقیق نشان داد، در زمان امتحان، شاگردان گروه اول نسبت به گروه دوم موفق تر بوده و حافظه آنها در نگه داری مطالب پویاتر عمل کرده است. محققان توصیه می کنند شادی، خنده و همینطور فعالیت های فیزیکی بایستی با دروس همراه شوند تا بتوان بازدهی کلاس ها را افزایش داد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 562
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
هرگز یک رفتار ناشایست را نادیده نگیرید و روش های تربیتی را مدام تغییر ندهید. زیرا بی ثباتی در شیوه برخورد با کودکان موجب می شود که آنها در سنی که نیاز به راهنمایی دارند، گیج و سردرگم شوند.

علی سیلی محکمی به مادرش زد که مادر سعی کرد ان را نادیده بگیرد. فردا هم همین کار را در مورد دو کودکی که میهمان آنها بودن تکرار کرد. مادر که شرمنده شده بود، او را از ادامه بازی محروم کرد. چند ساعت بعد از میهمانی، بار دیگر علی سیلی محکمی به صورت مادرش زد. مادر عصبانی شد و علی را کتک زد تا بفهمد که کتک خوردن چه احساسی داردو علی نیز احساس کرد که به او توهین شده است. مادر کنترل عصبی خود را از دست داده بود، چون برای تربیت علی تدبیری نیندیشیده بود.

وقتی پسرش به دو کودک میهمان سیلی زد، فقط علی را از بازی کردن محروم کرد که این فکر فاقد برنامه ریزی دقیق بود و به طور ناخودآگاه به وجود آمد و برای مدتی کوتاه، از رفتار تهاجمی علی جلوگیری کرد. وقتی بار دیگر علی مادرش را کتک زد، مادر احساس کرد که دیگر نمی تواند فرزندش را مهار کند و این احساس او را به شدت ناراحت کرد.

والدین معمولا در چنین مواقعی گمان می کنند که سایر کودکان، صبور و خوش رفتار و منطقی هستند و صفات شایسته ای که فقط در تصور و آرزوهای آنها وجود دارد، در سایر کودکان مصداق پیدا می کند. این حالت احساسی ناخوشایند را در والدین پدید می آورد ، به گونه ای که آنها فراموش می کنند هیچ کس بی نقص نیست. وقتی شرمنده و ناراحت می شوید، هدف خود را بازنگری کنید: آیا می خواهید به رفتار ناخوشایند فرزندتان برای همیشه سازش کنید یا قصد دارید در برابر آن بایستید؟ هیچ گاه سعی نکنید بر اساس فکر دیگران رفتار کنید. هیچ کس قادر نیست فکر دیگران را بخواند. شاید شما فکر کنید که فرزندتان چنین تصور می کند که : "پدرم آدم بد اخلاقی است” در حالی که ممکن است او این طور فکر کند که :” پدرم آدم شجاعی است و به اعتقاداتش عمل می کند”. پس احساسات ناخوشایند را تحمل کنید و تعادل خود را از دست ندهید زیرا مجازات فرزندتان به او کمک خواهد کرد تا رفتارش را اصلاح کند.

برخی از والدین می گویند از این که در برابر دیگران عصبانی شوند متنفرند و مایلند خونسرد باشند. گروهی دیگر می گویند خشم آنها حتی به میزان بسیار کم، سبب می شود که کنترل خود را از دست بدهند و فرزندشان را کتک بزنند و رفتاری غیر عاقلانه داشته باشند. استفاده از یک برنامه تربیتی به والدین کمک می کند تا حد ومرز خود را رعایت کنند.

مثلا مادر فرضی مثال بالا برای اصلاح چنین رفتار کرد: مادر برای برخورد با فرزندش، برنامه ای خاص تنظیم کرد. او یک روز صبح، پیش از آن که از خانه به پارک بروند به علی گفت: "سیلی زدن کار خوبی نیست و اگر این کار را بکنی بلافاصله از پارک به خانه برمی گردیم ". علی وقتی مشغول بازی بود یک سیلی به صورت مادرش زد. مادر گفت: ” من به تو کفته بودم که اگر این کار را بکنی به خانه بر می گردیم”. پس با قاطعیت او را به خانه برگرداند و به گریه های اعتراض امیز او توجهی نکرد. علی وفتی رفتار مادرش را در این زمینه جدی دید، به تدریج رفتار خود را اصلاح کرد. مادر نیز به دلیل این که شیوه برخورد با فرزندش را یافته بود، اعتماد به نفس و آرامش خود را به دست آورد.

به هنگام برخورد با کودکان، خواسته های خود را به طور صریح مطرح کنید. کودکان ممکن است در آغاز منظور شما را نفهمند ولی با توضیح و تکرار متوجه خواهند شد. در مورد کودکانی که بیش از سه سال دارند، روش "توقف فعالیت” تاثیر بیشتری دارد. اگر رفتاری ناشایست از فرزند خود در خانه و یا بیرون از خانه مشاهده کردید، او را از فعالیتش باز دارید و با لحنی ملایم درباره رفتارش به او تذکر دهید.

گاهی اوقات شرمندگی موجب می شود تا از تشخیص رفتار طبیعی از غیر طبیعی بازمانید. یکی از راه های غلبه بر چنین مشکلی آن است که با متخصص کودکان مشورت کنید تا با رفتارهای طبیعی کودکان آشنا شوید

مثلا می توانید مانند مادر فرضی ذیل رفتار کنید:

مادری پسر چهار ساله اش را از رستوران به داخل اتومبیل برد و به او گفت: "برای انتخاب دو راه داری: یا روی صندلی ات در رستوران می نشینی و بدون سرو صدا غذایت را می خوری و با غذا بازی نمی کنی و یا به خانه برمی گردیم و از غذا خوردن با دوستانت محروم می شوی و تا چند ماه دیگر هم به رستوران نخواهیم آمد؛ او کمی مکث کرد و به فرزندش فرصت فکر کردن داد و سپس پرسی:” چه تصمیمی گرفتی؟”، این برخورد بسیار موثر بود زیرا فرزندش می دانست که وقتی مادرش تصمیمی بگیرد حتما به آن عمل می کند و اصرار او نیز موجب تجدید نظر در مجازات تعیین شده نخواهد شد.

اکنون به نکته های کلیدی دیگری اشاره می کنیم که به شما کمک می کند تا بر خجالت کشیدن در انظار عمومی به دلیل رفتار ناشایست فرزند غلبه کنید:

**سعی کنید وقتی که در منزل با فرزندتان تنها هستید او را کنترل کنید. اگر از عهده این کار بر نیائید بی تردید در حضور دیگران نیز موفق به انجام آن نخواهید شد.

**وقتی از فرزندتان در نزد دیگران رفتاری نامناسب سر زد، رفتار او را نادیده نگیرید بلکه قاطعانه با او برخورد کنید؛ چیزی به او بگوئید یا او را به کناری ببرید و با او صحبت کنید.

** به روشنی تنبیهی را که به خاطر رفتار ناپسندش در نظر گرفته اید به او بگوئید: "آیا می خواهی اینجا را ترک کنیم؟”،”آیا می خواهی نگذارم دیگر بازی کنی؟”، سپس تنبیه تعیین شده را قاطعانه اجرا کنید.

**نارضایتی خود را از رفتار نامناسب او نشان دهید و به او بگوئید که "رفتارت را دوست ندارم”.

**هیچ گاه بد رفتاری فرزندتان را در میان جمع نادیده نگیرید. زیرا او به رفتارش ادامه می دهد و شما را خشمگین و ناگزیر به خوردی می سازد که خود هرگز نمی تواند علت آن را درک کند.

**اگر از فرزند شما رفتاری ناشایست سر زد و شما با آن حرکت برخورد نکردید، موقعیت و شرایطی را که در آن قرار داشتید را تجزیه و تحلیل کنید. چه کسی حضور داشت؟ چه احساسی درباره فرزندتان یا درباره خودتان داشتید؟رفتار مناسبی را که باید از شما سر می زد، مشخص کنید تا در صورت تکرار، بتوانید از آن استفاده کنید.

**گاهی اوقات شرمندگی موجب می شود تا از تشخیص رفتار طبیعی از غیر طبیعی بازمانید. یکی از راه های غلبه بر چنین مشکلی آن است که با متخصص کودکان مشورت کنید تا با رفتارهای طبیعی کودکان آشنا شوید.

**هرگز یک رفتار ناشایست را نادیده نگیرید و روش های تربیتی را مدام تغییر ندهید. زیرا بی ثباتی در شیوه برخورد با کودکان موجب می شود که آنها در سنی که نیاز به راهنمایی دارند، گیج و سردرگم شوند.

**اگر به طور معمول در انظار عموم، رفتارهای ناشایست از فرزندتان سر می زند، او را از خانه خارج نکنید و با خود به میهمانی نبرید تا رفتار خود را اصلاح کند. فرزندتان باید بفهمد که شما قادر به کنترل او هستید.

**پیش از آن که به همراه فرزندتان خانه را ترک کنید، به او بگوئید که چه توقعی از او دارید و در صورت بروز رفتاری ناشایست، چه مجازاتی انتظار او را می کشد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 805
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()